Sana sırtımı dönsem, korkmadan,
Yaralarımdan öpsen,
Dudakların merhem olsa acılarıma,
Biraz ağlasam omuzunda,
Yüklerimden kurtulma sevinciyle
İyi gelsen bana, iyileşsem.
Saklamam gereken hiçbir iz olmadan,
Tüm çıplaklığımla bilsen beni.
Sevsen beni en kırılmış yerimden,
Merak edip her dokunun hikayesini,
Dinlesen beni, karşımda oturup.
Sonra “gel” desen,
Gel yanıma…
Biz seninle aynı gölün balıklarıyız.
-DOLUNAY VAKTİ, Dolunay Özbek